Syndicaal

Persoonsgebonden zorgfinanciering steunt vermarkting

Persoonsgebonden financiering is het paradepaardje van deze Vlaamse regering. De financiering financiert geen zorginstellingen meer die zorg verlenen, maar geeft de middelen aan de zorgbehoevende die hiermee zorg kan inkopen. Op het eerste is hier niets mis mee. De cliënt/patiënt maakt een keuze op basis van zijn zorgbehoeften. Hopla en er zijn zogezegd geen wachtlijsten meer. Er werd echter een fundamentele ommezwaai doorgevoerd die problemen creëert en ze niet oplost. Problemen voor zowel het zorgpersoneel als voor de zorgbehoevenden.

Lees meer: Persoonsgebonden zorgfinanciering steunt vermarkting

Hoe komen we tot geslaagde mobilisaties? Enkele sociologische inzichten

In vorige bijdragen heb ik stil gestaan bij de vraag hoe mobilisaties ontstaan. Een noodzakelijke voorwaarde daarvoor is het ontstaan van ongenoegen. Dat is echter niet voldoende. Individuen met een gevoel van ongenoegen moet zich nog verder ontwikkelen tot een groep met collectieve belangen. Die groep met collectieve belangen moet dan vervolgens ook nog overgaan tot collectief handelen.

Eens individuen tot een bepaalde groep met collectieve belangen behoren, is het potentieel voor mobilisatie afhankelijk van vijf elementen: de mate van organisatie, een kosten/baten-analyse van het gedrag, of er sprake is van repressie, de machtsverhoudingen tussen verschillende sociale groepen en de kansen die zich aanbieden. Alles vertrekt natuurlijk van de belangen die worden gedefinieerd.

Lees meer: Hoe komen we tot geslaagde mobilisaties? Enkele sociologische inzichten

Recepten voor een succesvolle mobilisatie

Would you tell me, please, which way i ought to go from here, asked Alice to the cat?

That depends a good deal on where you want to get to.

I don’t much care where.

Then is doesn’t matter which way you go.

(Lewis Caroll, Alice in wonderland)

De vakbond is opnieuw beginnen mobiliseren, zij het op sectoraal vlak (social profit) of rond deeldossiers (pensioenen).  Voorlopig blijft dat mobiliseren echter beperkt tot enkele acties, informeren en sensibiliseren, om het ongenoegen aan te wakkeren. Het ACV heeft immers aangegeven niet te willen overgaan tot stakingsacties en zich te beperken tot informeren, sensibiliseren en symbolische acties. Het ABVV heeft ook aangegeven dat er geen stakingsacties meer komen, voorlopig toch niet zonder het ACV en indien men al alleen zou oproepen, dan enkel als het gehele ABVV onvoorwaardelijk mee aan de kar zal trekken en dat bleek in het recente verleden niet zo vanzelfsprekend.

Lees meer: Recepten voor een succesvolle mobilisatie

“Met deze regering hebben we geen andere keuze dan het sociaal verzet op te drijven”

Getuigenis van Myriam Joos, ACOD syndicaliste

Tot voor de verkiezingen van mei 2014 en de installatie van onze huidige regering leefden wij in een democratisch land  te leven met een degelijk sociaal zekerheidsstelsel (dat hier en daar wel aan verbetering toe was maar de kans dat  iemand uit de maatschappelijke boot viel was tot voor kort kleiner dan nu).  Denk aan de bestaande sociale bescherming, het systeem van de vervangingsinkomens maar ook de zondagsrust en de 38 uren week die mensen instaat diende te stellen om naast de werkuren tijd te hebben om te recupereren van hun dagtaak, te genieten van hun gezin en zichzelf te ontplooien. Bovendien koesterden wij de illusie, in tegenstelling tot de ons omringende werelddelen, in een land te leven waar de mensenrechten zoals het recht op de vrije meningsuiting en de persvrijheid werden gerespecteerd.

Lees meer: “Met deze regering hebben we geen andere keuze dan het sociaal verzet op te drijven”

Mobiliseren... Wie en hoe? En wat betekent dat in feite?

De regering Michel is deze week 2 jaar in dienst. De vakbonden vierden die verjaardag met twee mobilisaties tegen het asociale beleid van de regering op 29 september en op 7 oktober ll. Twee mobilisaties die inzake opkomst eigenlijk best wel succesvol te noemen zijn. Temeer daar de mobilisatie die aan de actiedagen vooraf is gegaan, eigenlijk verre van succesvol was. Het lijkt soms wel alsof veel mensen op straat komen ondanks de inspanningen van de vakbonden. Karl Van Den Broeck schreef aan de vooravond van de eerste grote vakbondsbetoging tegen de Regering Michel in 2014 in ‘De Gids op maatschappelijk gebied’ dat ‘het grote verschil tussen 1988 en 2014 is dat de linkerzijde vandaag gelijk heeft. … Het lijkt er op dat de linkerzijde in Vlaanderen zich zal kunnen optrekken aan het verzet tegen de centrumrechtse regeringen.’

Lees meer: Mobiliseren... Wie en hoe? En wat betekent dat in feite?

Hart boven hard

hartbovenhardkleur

18 stellingen

ecosoclogo

Roodlinks RSS feed

Agenda

Geen evenementen

Steun ons financieel

Geef ons een duwtje in de rug en stort een bijdrage op het rekeningnummer van Roodlinks nationaal:

000-3255563-49
IBAN BE97 0003 2555 6349
BIC BPOTBEB1
op naam van
Roodlinks
p/a Kruishofstraat 144 bus 118
2020 Antwerpen

Manifest

linksmoetookdurven