Share

Op 16 april gaat in Turkije een referendum door over een grondwetsherziening waarbij de president voortaan bijna alle machtshefbomen persoonlijk in handen zal hebben. Het parlement wordt een ‘rubberstamp’ assemblée, de wettelijke macht wordt onder voogdij geplaatst en de regering zal in een onderegschikte positie beleid uitwerken. Volgens de recentste opiniepeiling zou vooralsnog de ‘neen’ het halen met 58%. Om dit te vermijden zal Erdogan en het AKP regime tot alles in staat zijn. Wij publiceren hierbij een brief van een Belgische metaalbewerker op rust die voortaan in Turkije leeft met zijn echtgenote.

Amaai, voor de eerste keer dit jaar kan ik zeggen dat het hier echt prachtig weer is. Hadden daarvoor ook wel mooie dagen, maar het bleef (relatief) koud. Vandaag zegt mijn thermometerken (in de zon) 22 graden, overigens is er geen wind, hier en daar een wolkje, maar ik loop buiten in een 'licht' truitje en had ik het geweten, dan was een T-shirt en korte broek voldoende geweest.

In de winter is het hier (omgeving Izmir) altijd een stukje kouder dan langs de mediterrane kust, ons voordeel is, in de zomer is het iets minder heet en de luchtvochtigheid een stukje lager. Dat is het verschil tussen de Egeïsche Zee en de Middellandse Zee. Raar maar waar, in het 'voorseizoen' (laat ons zeggen tot april) ben ik altijd bevreesd voor slecht weer als ik zie dat het weer in België goed is, het omgekeerde is ook het geval. Zie nu dat volgende week België terug vriestemperaturen gaat krijgen, hier wordt het mooi en heel zacht. Eigenlijk is het terrasjesweer, zit dus op ons terras (is wel gesloten, maar alle deuren staan open) en drink een 'dolce vita-wijntje'. Ach, de wijn is niks speciaal hoor, hoewel de naam andere illusies opwekt, maar goed, met wat olijven en kaas, smaakt het heerlijk.

Enkele van onze buren hebben een barbecue aangestoken, het vuur brandt nog niet goed, maar aan de 'luidruchtigheid' te horen, zullen zij 'hoog alcoholische gestookte dranken' tot zich hebben genomen. Zeker geen ayran! Het is altijd leuk om te zien; alles heel simpel, niks luxe, maar toch, overheerlijk. Ze nodigden mij uit, maar hou het liever vandaag bij mijn dolce vita.

Als ik 'dolce vita' in het Turks vertaal, dan is het 'hayirli hayat' (het zalige leven) maar in de aanloop van het referendum wordt het afgeraden nog het woord 'hayir' te gebruiken. Stel je voor, hayir betekent nee en de Turkse staat doet er alles aan dit woord niet meer te gebruiken. Het gaat enorm ver, in Konya (een conservatieve streek) had de regering een campagne georganiseerd tegen het roken. Er waren pakketjes waarop stond, Hayir, (neen) tegen het roken. De campagne is gestopt. Dus vanaf vandaag mogen we terug roken.

Het gaat enorm ver. Een heel religieus AKP-koppel, heeft hun zoontje EVET (ja) genoemd, en de man en vrouw gaan er prat op dat zij EVET zullen stemmen in het referendum. Dat de man in kwestie DRIE vrouwen heeft (in strijd met de Turkse wetgeving, maar niemand treedt er tegenop) zorgt natuurlijk voor de nodige hilariteit op sociale media. Ik ben blij dat ik nu niet moet trouwen, want denk dat noch ik, noch mijn vrouw, het woordje 'EVET' zouden willen uitspreken.

Ach, de Turkse regering is heel inventief. De BTW op huishoudelijke producten gaat (tot eind april, dus tot na het referendum) plots fors omlaag, hetzelfde geldt wanneer je een huis koopt. Tegelijk roept de president op om meer dan 1,5 miljoen mensen aan te werven. De regering betaalt alle sociale lasten tot het einde van dit jaar. Intussen staat de werkloosheid op 12,1 procent, het hoogste sinds jaren.

Ook de openbare diensten werven massaal aan (weliswaar op contractuele basis en met contracten van maximum zes maanden). Enfin, rond alle regeringsgebouwen zal het gras zijn gemaaid, de bomen gesnoeid en zullen er meer 'thee-schenkers' rondlopen op de burelen. Dit tot het einde van dit jaar. Daarna zullen we moeten wachten op een volgende verkiezing!

Eergisteren ging ik inkopen doen (ja, ik ben de inkoper voor de huishoudelijke maaltijden) en toen ik toekwam bij de Migros (één van onze grootwarenhuizen) zag ik een man zitten op een afscheidingsmuurtje. Hij was 'poepeloere' zat. In zijn hand had hij fles Malibu, voor hem stond een schoteltje met nootjes (ze dreven in het nat want het regende heel hard) en telkens schreeuwde hij EVET. Ik stak mijn hand op (zo ben ik) en riep 'hayirli olsun arkadas') waarop hij nog harder EVET schreeuwde. Of de AKP hierdoor één stem meer zal krijgen betwijfel ik. Was (zo ben ik ook) alleen een beetje bang dat hij van het muurtje af zou tuimelen. Overigens, de man was gehandicapt (dat zag ik later, hij mistte een voet), vond het daarna heel triest.

Gisteren moest ik een document laten afdrukken (heb wel een printer, maar die drukt niet af) en moest dus naar het centrum. De man van het winkeltje, een vriendelijke man, maar een MHP-er (tja, in een dorp weet je ieders politieke overtuiging) was aan het discussiëren met een andere MHP-er. De ene volop overtuigd van EVET, de andere volop overtuigd van HAYIR. Na de discussie (ik gebruik die terminologie overigens bijna nooit) zei ik 'Hayirli olsun'. Hij kon er nog mee lachen. Hier, de streek rond Izmir is overwegend CHP, denk ik dat veel MHP-ers 'Hayir' zullen stemmen. Denk overigens dat dit geldt voor de Egeïsche en Mediterrane kust.

Maar ook onze AKP-ers zijn het niet eens. Stemmen op de AKP is één ding, stemmen voor een presidentieel systeem ligt anders. Sommige AKP-ers hier zijn nog altijd Kemalisten, dat wil zeggen, ze geloven in hun partij, ze geloven in Erdogan, maar de stap naar het presidentieel systeem gaat hun iets te ver. Zij twijfelen. Waarschijnlijk zullen zij door de massale mediacampagnes uiteindelijk toch stemmen voor een presidentieel systeem, maar ze voelen er zich niet gelukkig bij.

In de cafeetjes in mijn streek, waar overigens rijkelijk alcohol vloeit, overweegt de 'HAYIR' stem, zelfs in de mannencafees. Zelfs in onze dorpen. Er is een (heel gezond) wantrouwen tegenover de AKP, hier overweegt het 'republikeinse gedachtegoed'. Zie hoe sommige cafébazen van kanaal overschakelen als de 'grote leider' weer op het scherm verschijnt. Ze moeten dan wel dikwijls van kanaal overschakelen, want hij is overal aanwezig!

Maar eerlijk gezegd, ik bekijk alles vanuit mijn miniatuur, mijn woonplaats. Ik doe geen voorspellingen meer. De druk is enorm. Sinds de mislukte coup, heerst de AKP-dictatuur. De mensen zijn bang. Angst overheerst. Ik kan natuurlijk enkel schrijven over het klimaat, over onze prachtige omgeving, iets wat ik meer moet doen, maar ook wij leven in die angst.Maar na een paar glaasjes dolce vita zeg ik, enjoy, het verzet is stil, maar het leeft.Ik ben blij dat er in België een degelijke resolutie is gestemd om de toetredingsonderhandelingen met Turkije te bevriezen. Ik ben daarvoor dankbaar aan alle politieke partijen die deze resolutie hebben gestemd. Verwacht van mij geen enkele vorm van respect voor de partijen die zich hebben onthouden. Zij hebben een dolk gestoken in de rug van alle linkse en democratische bewegingen in Turkije!

Hart boven hard

hartbovenhardkleur

18 stellingen

ecosoclogo

Roodlinks RSS feed

Agenda

Geen evenementen

Steun ons financieel

Geef ons een duwtje in de rug en stort een bijdrage op het rekeningnummer van Roodlinks nationaal:

000-3255563-49
IBAN BE97 0003 2555 6349
BIC BPOTBEB1
op naam van
Roodlinks
p/a Kruishofstraat 144 bus 118
2020 Antwerpen

Manifest

linksmoetookdurven