Share

Het debat over wie of wat verantwoordelijk is voor de overwinning van Trump vindt niet alleen plaats in de media, maar ook in de technologische sector[1]. Terwijl Hillary Clinton in totaal 450 miljoen dollar uitgaf voor haar campagne wist Trump ongeveer de helft[2] van dit bedrag uit te geven door de exploitatie van grote groepen zgn. “klikarbeiders”, meestal werkzaam aan de andere kant van de wereld, onderbetaald en aangeworven via micro-arbeidsplatformen zoals Fiverr, Upwork, Odesk, Elance, Freelancer of Digital Turk.

Digitale stukwerkers in groeilanden

Misschien heeft u gelezen over het verhaal van de 15 jarige tiener[3] uit Singapore die meegeholpen heeft aan het maken van een presentatie gericht op jongeren voor de Trump campagne zodat ze haar beugel kon betalen. Ze werd gerekruteerd op Fiverr, een platform waar je voor een paar dollars copywriters, grafische ontwerpers of programmeurs kan kopen. Het interessante aan dit verhaal is natuurlijk dat de Trumpcampagne regelmatig de productie van campagne materiaal uitbesteedde aan onderbetaalde digitale stukwerkers die met elkaar moeten concurreren op digitale arbeidsplatformen[4].

Het geheime wapen van Trump blijkt dus de exploitatie van minderjarige Aziatische digitale arbeid: hoewel zijn campagne draaide rond het redden van Amerikaanse jobs door het tegengaan van delokalisatie naar lageloonlanden, sloeg deze er niet in om enkelen van de 320 miljoen Amerikanen te werk te stellen om campagnemateriaal te maken. De ironie hiervan wordt enkel in haar cynisme overtroffen. Misschien heeft u gelezen over het verhaal van de “Macedonische spammers”. Het blijkt dat Trump onverwacht hulp heeft gekregen van een groep jonge studenten uit een stadje in Macedonië. Ze hebben zichzelf aangeleerd om materiaal te ontwikkelen dat “likes” en “shares” voortbrengt ongeacht de inhoud, en op die manier te profiteren van een grote “klikmarkt”. Zo werden valse nieuwsberichten gecreëerd via sites als USConservativeToday.com en USADailyPolitics.com. Dit soort berichten werd vervolgens door conservatieven en Trump aanhangers massaal gedeeld via facebook, wat de Macedonische tieners via reclameopbrengsten in staat stelde om winst te maken. De Macedonische tieners die deze sites beheren zeggen nochtans dat ze met Donald Trump zelf niks inzitten, ze reageren gewoon op economische prikkels om te overleven. Facebook zelf onthult regelmatig in haar omzetrapporten dat een Amerikaanse Facebookgebruiker vier keer meer waard is dan een Facebookgebruiker buiten de VS. De fractie-van-een-cent-per-klik inkomsten aan Amerikaanse webreclame, nauwelijks nog iets waard naar Westerse normen, is in verhouding heel wat meer waard in Macedonië. De beste manier om deze omzet te generen, aldus de tieners, is om politieke verhalen via facebook te verspreiden, en de beste manier om veel “shares” te generen op facebook is om sensationele en vaak onechte inhoud te publiceren.

Het businessmodel van Facebook

Wie treft schuld? De “spammers” of hun aanstokers? Volgens een analyse van Business Insider kocht de Trumpcampagne 60% van haar Facebook volgers. Die volgers en de meeste van zijn likes komen van “clickfarms” in lageloonlanden. Dit is echter een logisch gevolg van het zakenmodel van Facebook: Facebook limiteert de zichtbaarheid van je pagina om je zo aan te zetten likes te kopen. Op websites als boostlikes.com kan je deze dan kopen aan pakweg 70 Dollar voor 1000 likes. De likes worden dan geleverd door de hierboven genoemde clickfarms via quasi lege fake profielen die wel duizenden en duizenden pagina’s liken. De digitale microwerkers achter deze profielen krijgen dan 1 dollar per 1000 likes die ze uitvoeren. Facebook zelf biedt een gelijkaardige “service” aan om je inhoud te promoten.[5] Facebook is er trots op gratis te zijn, maar eigenlijk is het een enorme markt die handelt in onze persoonlijke data, contacten en voorkeuren. Vermits Facebook als bedrijf winst probeert te maken te maken uit alles wat wij liken of delen, zijn wij in zekere zin allemaal gratis aan het werken voor Facebook. Facebook bepaalt ook hoe zichtbaar hetgene is wat je deelt: indien je 1000 online vrienden hebt zal minder dan 10% de dingen die je deelt zien. Facebook heeft immers een zakenmodel dat gericht is op het laten betalen van gebruikers om een breder publiek te bereiken. Dit model is minder van belang voor individuele gebruikers, maar des te belangrijker voor bedrijven of politici wiens marketingstrategie steunen op de sociale media: indien zij voor hun boodschappen veel mensen willen bereiken zullen zij betalen om meer kliks en likes te bekomen. Dit model is dus gebaseerd op clickfarms die draaien op het exploiteren van voor ons onzichtbare mensen in ontwikkelende landen.

Digitale arbeidsstromen tussen Noord en Zuid

Een recente studie van het Oxford Internet Instituut wijst op het bestaan en de richting van digitale werkstromen tussen Noord en Zuid: ontwikkelende landen leveren digitale arbeid door het uitvoeren van microtaken die gevraagd worden door Westerse landen. De grootste aanbieders van dit soort arbeid zijn gebaseerd in de Filippijnen, Pakistan, India, Nepal, Bangladesh, Oekraïne en Rusland, en de grootste afnemers bevinden zich in de VS, Canada, Australië en het VK. De globale Noord-Zuid ongelijkheid wordt dus gereproduceerd op digitaal vlak, zeker wanneer we vaststellen dat dit niet om een randfenomeen gaat, maar om een reëel bestaande arbeidsmarkt: Odesk heeft 4.5 miljoen geregistreerde profielen, UpWork heeft er 10 miljoen, Freelancers.com 18 miljoen. Sommigen noemen het i-slavernij, anderen spreken over digitaal imperialisme. Het is duidelijk dat de nieuwe ongelijkheden in de wereld tussen Noord en Zuid worden veroorzaakt door de manier waarop met arbeid wordt omgegaan. Mensen wereldwijd worden verplicht verwerpelijke taken uit te voeren zoals het aan de macht helpen van een Trump, enkel maar om te overleven via het schamel loontje dat ze ervoor krijgen. Wat zou er gebeurd zijn als de rechten van deze microwerkers gerespecteerd en gevrijwaard waren, wat indien zij echt een jobkeuze hadden gehad in plaats van dit soort microjobs aan te moeten nemen, wat indien zij een stem hadden gehad om te protesteren en weigeren deel te nemen aan de Trumpcampagne? Erkennen dat er een probleem is met dit soort verborgen klikarbeid, het reguleren en onszelf beschermen tegen de negatieve gevolgen ervan zijn net zo goed een strijd tegen het gedachtegoed van een Trump, en bij uitbreiding het hele neoliberale extreemrechtse gedachtegoed.


[1] http://www.forbes.com/forbes/welcome/?toURL=http://www.forbes.com/sites/markrogowsky/2016/11/17/facebook-with-great-power-comes-great-responsibility/&refURL=https://www.google.fr/&referrer=https://www.google.fr/

[2] http://www.cnbc.com/2016/11/09/trump-spent-about-half-of-what-clinton-did-on-his-way-to-the-presidency.html

[3] http://mothership.sg/2016/11/trump-team-outsourced-making-presentation-slides-to-sporean-teen-via-freelancer-site-fiverr/

[4] http://www.latimes.com/opinion/op-ed/la-oe-0110-digital-turk-work-20160110-story.html

[5] Voor meer informatie over dit fenomeen, zie de verhelderende video Facebook Fraud op youtube: https://www.youtube.com/watch?v=oVfHeWTKjag

Hart boven hard

hartbovenhardkleur

18 stellingen

ecosoclogo

Roodlinks RSS feed

Agenda

di mei 30 @ 7:30PM -
Support Labour event

Steun ons financieel

Geef ons een duwtje in de rug en stort een bijdrage op het rekeningnummer van Roodlinks nationaal:

000-3255563-49
IBAN BE97 0003 2555 6349
BIC BPOTBEB1
op naam van
Roodlinks
p/a Kruishofstraat 144 bus 118
2020 Antwerpen

Manifest

linksmoetookdurven