Share

Het AKP-regime, Erdogan op kop, kon de verkiezingsresultaten van 7 juni niet verdragen, en heeft nadien het land in een oorlog gestopt. Alle middelen waren goed om de HDP terug onder de hoge kiesdrempel van 10% te duwen. Onder de mom van strijd tegen de PKK heeft de overheid tientallen steden in Bakur (Turks Koerdistan) aangevallen.

 

Met blokkades, uitgaansverboden die meer dan een maand duren, artilleriegeschut op civiele woonplaatsen, sluischutter executies... wordt de bevolking collectief gestraft. Ten gevolge van de blokkades is er een tekort aan voedsel, elektriciteit werd afgesloten, winkels en dienstverlening blijven er dicht. Ziekenhuizen en scholen zijn in beslag genomen door de troepen van de regering die ze gebruiken als hoofdkwartieren. Kinderen kunnen niet school gaan en mensen blijven verstoken van medische diensten. Geheel op een arbitraire manier wordt de bevolking collectief gestraft. Er zijn al bijna 300 burgers gedood door geweer- en artillerievuur. Meer dan 200 000 mensen zijn die steden ontvlucht. De steden zelf liggen in puin.

De overheid probeert deze oorlog voor te stellen als een oorlog tegen de PKK, maar niets is minder waar. Het is de civiele bevolking die direct geviseerd wordt. De Koerden vragen voor een democratische autonomie zonder af te scheiden, en willen zichzelf besturen. Dit project hebben ze naar voren geschoven als antwoord op de onuitgesproken staatsgreep van het AKP-regime. De AKP en Erdogan willen de grondwet wijzigen en van het huidige parlementair systeem een ‘versterkt presidentieel’ systeem maken. Lees: Erdogan wilt alle macht bij zichzelf concentreren. Alle oppositie, ook de niet-Koerdische, wordt zwaar aangevallen. Mensenrechtenschendingen scheren hoge toppen, de media werd onder staatscontrole gebracht en tientallen journalisten werden opgesloten. De vraag voor zelfbestuur van de Koerden werd met groot militair geweld aangevallen.

De staat blijkt niet open voor democratisering. De staat vervalt opnieuw in haar oude reflexen van genocide en onderdrukking. Öcalan, de bezieler van het nu afgesprongen vredesproces, wordt al sinds 5 april in totale isolatie gehouden op het gevangeniseiland Imrali. Zijn familie, advocaten, HDP-politici mogen hem niet meer bezoeken. Men vreest voor zijn veiligheid en gezondheid.

Het westen blijft opvallend stil tegenover deze oorlog en de AKP-plannen om een conservatief en autoritair systeem in te voeren. Er zijn nu al tientallen HDP- burgemeesters uit hun functie ontheven en zelfs opgesloten terwijl de regering deze steden onder rechstreeks administratief bestuur plaatsen. Alle weerstand hiertegen wordt gecriminaliseerd en met geweld beantwoord.

Hoe kan de EU dit niet zien en terug toetredingsonderhandelingen opstarten met het AKP-regime? De legitieme vraag van autonomie en zelfbestuur van de Koerden moet gesteund worden en de aanvallen van Erdogan en het AKP-regime moet verhinderd worden. Dat regime duwt niet alleen Turkije in een nieuwe burgeroorlog maar speelt ook al jarenlang een negatieve rol in buurland Syrië.

De Europese linkerzijde veroordeelt het terreurbeleid van de Turkse staat

 

Hart boven hard

hartbovenhardkleur

18 stellingen

ecosoclogo

Roodlinks RSS feed

Agenda

di mei 30 @ 7:30PM -
Support Labour event

Steun ons financieel

Geef ons een duwtje in de rug en stort een bijdrage op het rekeningnummer van Roodlinks nationaal:

000-3255563-49
IBAN BE97 0003 2555 6349
BIC BPOTBEB1
op naam van
Roodlinks
p/a Kruishofstraat 144 bus 118
2020 Antwerpen

Manifest

linksmoetookdurven