Share

“Reeds in 2012, bij de vorige verkiezingen dacht ik dat een politieke aardbeving nodig was. De soberheidskuur die niet enkel Griekenland maar de hele eurozone heeft moeten slikken is een catastrofe: de werkloosheid heeft zich vermenigvuldigd in tegenstelling tot andere landen buiten Europa, zoals bijvoorbeeld de VS. In Griekenland heeft men zeer slechte beleidskeuzes gemaakt en het volk heeft een zeer hoge prijs betaald voor deze keuzes. In feite bieden de verkiezingsresultaten een kans om een globale verandering in te zetten...”

Is het mogelijk de Griekse schuld kwijt te schelden?

“Dat is al verscheidene malen gebeurd telkens het niveau van de schuld dergelijke niveaus heeft bereikt (zoals vandaag Griekenland treft, NVDR). Het was bijvoorbeeld het geval van Duitsland na de tweede wereldoorlog. Na een schuldconferentie (in 1953) werd er een policy-mix toegepast met herschikking, hoge gecontroleerde inflatie (die de schuldenberg ook ontwaart) en onderhandeling over de residuele schuld.

Indien je 200% van het BBP moet terugbetalen heb je 50 à 60 jaar nodig. Dat is niet realistisch en dat is ook nooit niet gebeurd in de geschiedenis. Er is nood aan een herschikking van de Griekse schuld, maar ik denk dat er verder moet gegaan worden.

We moeten de wijze waarop de euro-zone is ingericht herdenken. In feite zou de Franse regering een centrale rol moeten spelen. Het nieuwe begrotingsverdrag, aangenomen in 2012, legt een soberheidscarcan op. Het wordt tijd dat François Hollande dit erkent en inziet dat dit niet heeft gewerkt. Wat doet dat verdrag? De doelstellingen van vermindering van begrotingstekort liggen veel te hoog. De regeringen kunnen niets veranderen aan de kalender waarmee het begrotingstekort wordt verminderd en bovendien staan de doelstellingen los van de economische conjunctuur. Daarnaast is er een systeem van governance dat verre van democratisch is. Enkele landen beslissen op hun eentje. Er is nood aan een systeem waarbij elk land vertegenwoordigd wordt in functie van de omvang van de bevolking, niet meer of minder. Indien het beleid open en bloot zou besproken worden, in plaats van achter gesloten deuren, dan zou er nu minder soberheid zijn, minder werkloosheid, meer groei.

Vandaag kunnen we de overwinning van Syriza aangrijpen om de hele constructie te herzien?

We moet ophouden te zeggen dat verdragen niet kunnen herzien worden, dat is larie, het wordt de hele tijd gedaan. Tegen het einde van het jaar komen er verkiezingen in Spanje en Podemos zou wel eens een gelijkaardig resultaat kunnen behalen als Syriza. Het hele Europese probleem moet in haar globaliteit aangepakt worden en men moet ophouden met ‘bricoleren’, wat toch maar voor voor een tijdje kan werken.

Kondigt de overwinning van Syriza een heroriëntatie aan van Europa ?

Het initiatief moet eerst uit Frankrijk, Italië en Spanje komen. Deze landen, samen met Griekenland, moeten een nieuw project op tafel leggen, waarbij de eurozone een democratische herstichting beleeft met bvb. een gemeenschappelijke vennootschapsbelasting.

Zelfs voor Frankrijk of Duitsland is het moeilijk geworden om nog bedrijfswinsten te belasten. Alle firma’s hebben ‘deals’ met Luxemburg. Hoe wil je dan dat Griekenland er wél in slaagt? In feite is er toch heel veel hypocrisie in de eisen naar de Grieken toe terwijl er geen enige samenwerking met hen bestaat.

De Griekse schuld is in handen van openbare instellingen (meestal centrale banken) die het noodfonds hebben gespijsd waarmee noodkredieten werden toegestaan. De schuld kwijtschelden zou een netto verlies betekenen voor de belastingbetalers van de eurozone?

Je moet dit toch in perspectief plaatsen. Griekenland weegt 2% van het BBP van de eurozone. Er is dus 98% van dit BBP dat niet Grieks is. Ten tweede moeten de interestvoeten van de Griekse schuldpapieren naar omlaag gehaald worden, naar 1 % of zelfs 0%. De laatste jaren is er veel geld verdiend met de Griekse staatschuld. Sommige landen hebben zelf aan 1% kunnen lenen (op de kapitaalmarkten, NVDR), om hen aan 4 à 5% te lenen. Kortom, wij hebben geld verdiend!...

Dit terwijl we een enorme verantwoordelijkheid hebben in de depressie van het Grieks BBP met meer dan 25% in 5 jaar. Dit is een échte economische depressie zoals we er in de jaren 1930 één gekend hebben in landen zoals Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk. Daarenboven heeft de soberheid op geen enkel vlak de staatsschuld verminderd, integendeel! Het BBP stuikte in elkaar, en Griekenland zakte verder weg van recessie in depressie. Bijgevolg is het gewicht van de schuld evenredig gestegen (wanneer het BBP sneller in elkaar stuikt dan de nominale schuld vermindert, dan evolueert de verhouding schuldratio/BBP nog steeds in de verkeerde richting, NVDR).

Het sterk verminderen van de interestvoeten en het uitsmeren in tijd van de terugbetaling zal de schuld zeker verlichten. Maar het probleem is ook globaal. Er is nood aan een gemeenschappelijk fonds waarin alle staatschulden die zich boven de 60% van het BBP situeren. Dit fonds zal schuldobligaties heruit schrijven met een gemeenschappelijke interestvoet. De ECB zal veel doeltreffender kunnen ingrijpen om de inflatie te beheersen. Ik ben overigens helemaal niet zeker dat de maatregelen die enkele dagen geleden genomen werden ons in staat stellen opnieuw een inflatie van 2% te benaderen. Dit is écht een gok want het geld kan evengoed terecht komen bij speculanten. Wat zou samengebracht moeten worden zijn de interestvoeten van de schuld en dat is al een grote stap. Italië draagt jaarlijks 5% af van het BBP aan interesten. Het samenbrengen maakt het mogelijk ons tegen toekomstige crisissen te beschermen. Zolang we een eenheidsmunt hebben met 18 verschillende staatsschulden kan de financiële paniek toeslaan"

 

 

[overgenomen van  France Soir vertaling Hans Titelaers]

Attac-Frankrijk publiceerde in 2013 een belangrijke studie van de Griekse staatsschuld en bewees hoe het aanreiken van noodkredieten werden gebruikt om enerzijds structurele aanpassingsprogramma’s af te dwingen terwijl de geldelijke middelen werden gebruikt om banken en speculanten te redden.

Hart boven hard

hartbovenhardkleur

18 stellingen

ecosoclogo

Roodlinks RSS feed

Agenda

Geen evenementen

Steun ons financieel

Geef ons een duwtje in de rug en stort een bijdrage op het rekeningnummer van Roodlinks nationaal:

000-3255563-49
IBAN BE97 0003 2555 6349
BIC BPOTBEB1
op naam van
Roodlinks
p/a Kruishofstraat 144 bus 118
2020 Antwerpen

Manifest

linksmoetookdurven